Δευτέρα, 11 Ιανουαρίου 2016

Της μουγκαμάρας

8-1-2016

Βλέπω τον κώλο σου
μέσ'απ'τη φόρμα
πώς κάνει σχήμα
και ξέρω πού δουλεύεις:
σε συνοικιακή ταβέρνα, ψητάδικο, βρωμερό μαγαζί
τρυπωμένη στην κουζίνα
με κλάμερ και τσόκαρα
με τσίκνα στο στήθος
και κουρασμένα δάκτυλα
παστρικά

δε σε νοιάζουν τα χρώματα
δε σε πληρώνουν καλά
στέλνεις φωτογραφίες
στη θεια σου, πίσω στην πατρίδα

δυσκολεύεσαι με τα γαμημένα τα ελληνικά
και με τους σκατοέλληνες

είσαι
η Αλβανέζα λαντζέρισσα
σε γαμάει πού και πού
ένας άντρας κακοπληρωμένος
κι ένα μωρό στέκει βουβό
μ'ένα περσινό παιχνίδι
στου σαλονιού την άκρη

Στόλισες δέντρο μα να το χαρείς
δεν πρόφτασες.
Ξεραμένα αποφάγια
γαριασμένα σεντόνια
δυο γλάστρες διψασμένες
ένα ζευγάρι κάλτσες στο πάτωμα
οι φτέρνες σου σκληρές

Νοίκι χρωστάς
τηλέφωνο κομμένο
θα ξοφλήσεις τον άλλο μήνα
δυναμώνεις το ραδιόφωνο
βαστάς τα κλάματα πίσω από τα μάτια

Συνεχίζεις να προχωράς
πας για ύπνο
βλέπω τον ταλαιπωρημένο σου κώλο
ψυχή μου

Σε πρόδωσαν όπως κι εμένα
εγώ θα τους τη φέρω
και για τις δυο μας
έλα σπίτι μου όποτε θες
κι εγώ στο νοίκι είμαι
έλα για καφέ
για να σου τραγουδήσω

θα' χω αλλάξει σεντόνια
θα' χω μαζέψει τις χθεσινές μου κάλτσες
θα' χω σφουγγαρίσει
και θα φάμε κάτι μαζί
θα γκρινιάξουμε παρέα

ύστερα θα χωρίσουμε

Ο κώλος μου θα παραμένει ωραιότερος
τα χρόνια στην πλάτη μου πιο λίγα κι ελαφρά
η ταυτότητά μου
-συγγνώμη, καρδιά μου-
ελληνική.















4 σχόλια:

  1. Σημείο των καιρών της νεοελληνικής πραγματικότητας:άνθρωποι χωρίς σαφή επαγγελματικό προσδιορισμό στη ζωή,χωρίς συγκεκριμένη "ταυτότητα",να το παίζουν λογοτέχνες/ποιητές,προσπαθώντας να προβάλλουν ανύπαρκτα "ταλέντα"και μια φαντασμένη προσωπικότητα...μην ξεστρατίζεις από τον δρόμο σου,υποκύπτωντας σε μια μόδα που,στο πέρασμα των χρόνων,απλά θα ξεχωρίσει το κάλπικο από το ατόφιο και θα βρεθείς εκτεθειμμένη....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπητέ, εξίσου ανώνυμε σχολιαστή, πες μου πως μπορώ να αποκτήσω "ταυτότητα", ακόμα και κάποιον σαφή επαγγελματικό προσδιορισμό; Μόλις τώρα κατάλαβα πως είναι απαραίτητα. Είμαι κι εγώ, όπως και η κάλπικη ποιήτρια, χαμένος από χέρι; Δεν υπάρχει γυρισμός για εμένα ακόμη και τώρα που έλαβα την γνώση από το σχόλιο σου στο αηδία ποίημα; Μήπως να πρέπει να απολύσω την Αλβανίδα παραδουλεύτρα για να σωθώ;

      Διαγραφή

λεξιλεωθείτε